ببار...
همچنان بر روح سرگشته من ببار
پاك كن
هر آنچه كه ميداني
و جلا ده ....
من عرياني روح خويش را
پيشكش تقدس تو خواهم كرد.
و همواره پناه گنجشگكان بي پناه خواهم شد...
مرا به اوج لطافتت
به ميهماني ابرها
به ضيافت رعد ببر
ميخواهم رعد ،
ميخواهم برق نگاه اهورايي تو باشم .
مي خواهم.....
مرا به وسعت اندوه ببر ...
تا چله نشين سياهي ها باشم
و مرا به هر كجا ببر.
ببار اي منزه
اي بينهايت
ببار بر اين روح سرگردان
بگذار سايه ماسه هاي كوير ،
بگذار رد پاي شتر هاي باديه گرد باشم
بگذار زير نگاه ستاره ها جان دهم
بگذار........
ببار
ببار اي مست بيخويش،
مي خواهم به بي خويشي رسم
ميخواهم .....
ببار
ببار
همواره بر من ببار.....
